An error has occurred

An error has occurred

Πειραιάς - Όσο κι αν ψάξω δεν βρίσκω άλλο λιμάνι..... - Booking Greek Hotels

Πειραιάς – Όσο κι αν ψάξω δεν βρίσκω άλλο λιμάνι…..

Αφιερώματα Προορισμοί Πειραιάς

Πειραιάς , η πύλη προς τον κόσμο 

Διαχρονικό σύμβολο του φευγιού και της κάθε επιστροφής μας, πολύμορφος και αντιφατικός. Ο Πειραιάς φτιάχνει τον χαρακτήρα του μέσα από τις ιστορίες του μεγάλου λιμανιού και την προσωπικότητα της κάθε γειτονιάς του.

Το πέτρινο λιοντάρι κάτω από το Χατζηκυριάκειο, φρουρός της νότιας πλευράς του λιμανιού

%IMAGEALT%

Πίσω από κάθε σπουδαία μητρόπολη κρύβεται ένα αντίστοιχα σπουδαίο λιμάνι, θα μπορούσε να πει κανείς, παραφράζοντας το γνωστό ρητό. Και η Αθήνα ίσως να μην μπορούσε ποτέ να γίνει η μεγάλη πρωτεύουσα αν δεν υπήρχε ο Πειραιάς να τη συνδέει με το λιμάνι του με ολόκληρο τον κόσμο.

Και τι λιμάνι: είκοσι εκατομμύρια ταξιδιώτες πάνε κι έρχονται κάθε χρόνο στις αποβάθρες του, χώρια οι κρουαζιέρες και τα εμπορικά φορτία. Μα μπροστά στο τι εστί Πειραιάς, και οι αριθμοί ακόμα δεν φτάνουν να πουν ούτε τη μισή αλήθεια.

Γιατί πώς μπορούν οι αριθμοί να περιγράψουν τον χαρακτήρα του; Την πειραιώτικη ψυχοσύνθεση; Τα όσα κουβαλάει μέσα του αυτό το λιμάνι, τα όσα είδε, έζησε, πόνεσε, τραγούδησε; Πόσα και πόσα τραγούδια δεν γράφτηκαν για χάρη του…

Αν πιάσεις να μετρήσεις στίχους και μουσικές σε βρίσκει το ξημέρωμα: Χατζιδάκις, Μπαγιαντέρας, Ξαρχάκος, Θεοδωράκης, Παπαϊωάννου, Νικολόπουλος, για να πιάσουμε μόνο τους συνθέτες, βάλε απ’ την άλλη και Γκάτσο, Λειβαδίτη, Παπαδόπουλο, Σακελάριο να σκαρώνουν στίχους, σκέψου πως στα πειραιώτικα κουτούκια γεννήθηκε εν πολλοίς και το ρεμπέτικο, και δεν χρειάζεσαι πια τίποτα άλλο για να υποκλιθείς στη μουσική του κληρονομιά.

Το λιμάνι βήμα – βήμα

Επιστροφή στο σήμερα: όσοι κατεβαίνουμε στο λιμάνι με τη βαλίτσα στο χέρι και ένα εισιτήριο στο άλλο, θα τον περιγράφαμε κάπως έτσι, πιάνοντας από τη μια άκρη ως την άλλη: η πύλη Ε1, η πιο απομακρυσμένη απ’ όλες, με τα καράβια για τα Δωδεκάνησα, αμέσως μετά τα πλοία της Μυτιλήνης και τα κρητικά, ο Ηλεκτρικός, η Ε7 για τον Αργοσαρωνικό και τις Κυκλάδες, η Ακτή Μιαούλη, ο ΟΛΠ με τα κρουαζιερόπλοια κι έπειτα, στην άλλη άκρη πια, η Τρούμπα, το Χατζηκυριάκειο και η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων.

Μπροστά σου το Μικρολίμανο κι αριστερά ο λόφος της Καστέλλας

%IMAGEALT%

Θες να συνεχίσεις κι άλλο παραλιακά; Να η Πειραϊκή, με τα ουζερί της, στέκια των απανταχού φίλων της «υψηλής ψαροφαγίας», και τα λιγοστά απομεινάρια από τα θρυλικά Μακρά Τείχη που επί Θεμιστοκλή ένωναν το λιμάνι με την Αθήνα.

Στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά

%IMAGEALT%

Ένα λιμάνι σαν κανένα άλλο 

Καθώς συνεχίζεις, τα βράχια της Πειραϊκής γίνονται μαρίνες, να η Ζέα (Πασαλιμάνι) με το Ναυτικό Μουσείο της. Πιο πέρα και το Μικρολίμανο (πρώην Τουρκολίμανο) να απλώνεται στα πόδια της αρχοντικής Καστέλλας. Ψηλά στον λόφο της είναι και το Βεάκειο θέατρο, που μαζί με το  Δημοτικό Θέατρο (επί της Ηρώων Πολυτεχνείου) κρατά (ακόμη πιο) ψηλά τη σημαία του πολιτισμού στον Πειραιά.

Ο σταθμός του Ηλεκτρικού σιδηρόδρομου εξυπηρετεί καθημερινά χιλιάδες επιβάτες

%IMAGEALT%

Μια άλλη ιστορία του Πειραιά ξετυλίγεται στη δυτική πλευρά του λιμανιού, στη Δραπετσώνα, στο Κερατσίνι, το Πέραμα. Η Δραπετσώνα για χρόνια υπήρξε (κι ακόμα είναι) εργατομάνα.  Γνωστή για τα εργοστάσια που κάποτε γνώρισαν μεγάλες δόξες και σήμερα μετράνε λουκέτα, το Κερατσίνι με τον ψαρόκοσμο της Ιχθυόσκαλας και τον Αγιο Γεώργιο στη Σκάλα με το διάσημο πια ταβερνάκι πλάι στο φουγάρο της ΔΕΗ.

Και φυσικά το Πέραμα, το όριο πια του Πειραιά, με τα χιλιάδες κοντέινερ που σχηματίζουν πολύχρωμα βουνά στις αποβάθρες και τις «παντόφλες» να πηγαινοέρχονται νύχτα μέρα στη Σαλαμίνα.

Θα έλεγες πως ο Πειραιάς είναι ένας ολόκληρος κόσμος, μα κι αυτό δεν θα ‘ταν ακριβώς αλήθεια· και δύο, και τρεις, και τέσσερις θα μπορούσε να είναι, σαν τα παιδιά του που τραγουδούσε κάποτε η Μελίνα…

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>